កងចល័តយុវជន

ទំនប់១មករា

ដោយ ទី កញ្ញា

អ្នកស្រី សៀក ចាន់ធី និងក្រុមគ្រួសារ បានចាកចេញពីភ្នំពេញដោយថ្មើរជើងទៅកាន់ខេត្តកំពង់ធំ បន្ទាប់ពីកងទ័ពខ្មែរក្រហមបានកាន់កាប់ប្រទេសកម្ពុជាក្នុងឆ្នាំ១៩៧៥។ មិនខុសពីប្រជាជនដទៃទៀតដែរ ចាន់ធី ត្រូវបានខ្មែរក្រហមបង្ខំឲ្យធ្វើការនៅជនបទដើម្បីគាំទ្រមហិច្ឆតារបស់ពួកគេក្នុងការធ្វើឲ្យប្រទេស កម្ពុជាក្លាយទៅជាសង្គមកសិកម្ម។ អ្នកស្រី ចាន់ធី បានធ្លាក់ខ្លួនឈឺដោយសារតែការធ្វើការហួសកម្លាំង។ ការធ្លាក់ខ្លួនឈឺនេះបានជួយសង្គ្រោះជីវិតរបស់អ្នកស្រីចាន់ធី ខណៈពេលដែលសមាជិកគ្រួសាររបស់គាត់ត្រូវបានខ្មែរក្រហមយកទៅសម្លាប់។ អ្នកស្រីបានរំឮករឿងដែលបានកើតឡើង។

សាច់រឿងពាក់ព័ន្ធ
ស្តាប់បទយកការណ៍ថ្មីៗ

ជីវភាពគ្រួសារកម្មកររថភ...

ផេង សុភានាថ/ ទី អូលីហ្សា
បើនិយាយអំពីសម័យខ្មែរក្រហម អ្វីដែលគេនឹងឃើញមុនគេគឺ ការសម្លាប់រង្គៀល ការជម្លៀសមនុស្ស និងភាពស្រែកឃ្លាន។...

សណ្ឋាគាររ៉ាហ្វែលឡឺរ៉ូយ...

យ៉ាម៉ា សុជាតា
ខ្មែរក្រហមបានជម្លាសប្រជាជនចេញពីទីក្រុង ភ្នំពេញនៅថ្ងៃ ទី១៧ មេសា ឆ្នាំ១៩៧៥ នៅពេលដែលពួកគេកាន់កាប់អំណាចជ...

សៀវភៅដែលស្ទើរតែឆក់យកអា...

ដួង សុវឌ្ឍនា និង អោ ស្រីពេជ្...
ការអប់រំគឺជាផ្នែកមួយនៃឆ្អឹងខ្នងរបស់សង្គម។ វាឆ្លុះបញ្ចាំងអំពីការលូតលាស់ផ្ទាល់ខ្លួន វប្បធម៌និងការអភិវឌ...

ជីវិតនៃអ្នកថែរក្សាឯកសា...

ថាំង សុខឬទ្ធិ៊ និង ទ្រីសុ...
សារមន្ទីរទួលស្លែងមានទីតាំងនៅកណ្តាលទីក្រុងភ្នំពេញ។ វាជាកន្លែងនៃការចងចាំរបស់ មន្ទីរ ស-២១ ដែលជាមន្ទីរសន...